Demans Hastalığı Son Evresi

Demans Hastalığı Son Evresi

Yazı İçeriği

Demans Hastalığı Son Evresi: Demans hastalığı son evresi hastanın yatağa bağımlı hale geldiği, enfeksiyonlara ve beslenme sorunlarına açık olduğu evredir.

Sürekli ilerleyen ve ölümcül bir hastalık olan demans hastalığının son evresi, hastaların önce tekerlekli sandalyeye ve kısa bir süre sonra da yatağa bağımlı olduğu evredir. Son evrede hastalığın seyrini yavaşlatmak neredeyse imkansızdır.

Belleğin neredeyse tamamen işlevini yitirdiği son evrede, hasta artık tamamen bakıma muhtaç hale gelir. Konuşamama, yüzleri tanıyamama gibi bilişsel fonksiyonların yanı sıra yemek yememe, diş fırçalayamama gibi motor becerileri de tamamen hasta tarafından yapılamaz hale gelir. Bu nedenle de son evre aslında hastanın hayatının da son evresidir demek mümkündür.

Demans Hastalığı Son Evresi: Demans Hastalığı Son Evresi Nedir?

Demans hastalığının son evresi; artık hastanın tüm motor, zihinsel ve bilişsel yetilerinin kaybettiği hatta ölüm riskinin büyük oranda arttığı evredir. Hastanın kelime haznesinin daralması, yatağa bağımlı olması, bakıma muhtaç olması hastalığın son evresinin önemli bulgularıdır.

Hastalığın son evresini yaşayan hastalar da görülen diğer bulgulardan birisi de hayal ve yanılsamalar görmeleridir. Şöyle ki; televizyondaki kişilerin yanında olduğunu sanmak ve onlarla konuşmak son evredeki hastalarda en sık görülen bulgular olmaktadır. Son evreye gelen hastalarda genellikle beslenme ve enfeksiyon sorunu gibi sorunlar da ortaya çıkmaktadır.

Demans Hastalığı Son Evresi: Demans Hastalığının Son Evresi Ne Kadar Sürer?

Sürekli ilerleyen ve ölümcül olduğu bilinen demans hastalığının ilerleme hızı hastadan hastaya göre değişebilir. Demans hastalığı; ilk evre, orta evre ve ileri evre olmak üzere üç evrede meydana gelir. Her evre geçişinde hastalarda birtakım değişmeler yani daha ileri seviyede belirtiler görülür. Ancak her hastanın evreler arasındaki geçiş hızı kendisine ve hastalığın seyrine göre son evre değişebilir.

Hastalığın son evresi kimi hastalara göre 2 yıl kadar sürebildiği gibi kimi hastalar için de bu süre yıla kadar çıkabilir. Bu noktada erken teşhis büyük önem taşımaktadır. Zira erken teşhis sonrasında hastaya uygulanan hastalığı yavaşlatma teknikleri sayesinde hastanın son evreye de olabildiğince geç ulaşması sağlanabilir. Yavaşlatıcı teknikler hastalığın ilerleme hızını büyük oranda düşürmektedir.